beschrijving

et project bekijkt huidige tendensen binnen de samenleving en projecteert deze op een toekomstvisie. We bekijken wat de positie van dok kan zijn binnen 200 jaar. De bedoeling is het ontwerpen van een toekomstvisie die een reactie is op de samenleving van vandaag.We leven in een periode waar technologische vooruitgang steeds sneller en sneller gaat. Door die snelle evolutie hebben veel mensen steeds minder toegang tot die technologie. Een kloof die steeds blijft groeien en de samenleving nog verder polariseert. De tussenzone verdwijnt steeds meer en meer. Men is PRO of CONTRA. Oppervlakkigheid regeert. We brengen steeds meer van onze tijd door online. Ook onze privacy offeren we steeds verder op voor een vals gevoel van veiligheid.We evolueren naar een samenleving die steeds nadrukkelijker digitaal wordt en de macht verschuift naar de digitale guru’s van de toekomst.De explosieve groei van het aantal mensen zal leiden tot een verdere uitputting van de aarde. Als de waterspiegel binnen 200 jaar met 2 meter stijgt zullen grote delen land onder water te komen staan.De samenleving zal zich verder digitaliseren tot enkel de servers op de grond fysiek zullen zijn om de data van een nieuwe virtuele stad in ‘the cloud’ te hosten.We krijgen een opsplitsing tussen een analoge en een digitale samenleving.Mensen die niet mee kunnen, of er voor kiezen niet mee te gaan in het virtuele verhaal, blijven achter op een uitgeputte wereld die vol servers staat.Daar is een plaats voor DOK. Dok zal fungeren als een docking station. Mensen trekken rond van dock naar dock. In DOKDOCK is ruimte voor experiment. Hergebruik van materialen, alternatieve vormen van energie worden verkend. Naast de voorzienende functie die dok krijgt blijft ook de amusementsfunctie belangrijk. Het is een onderzoek naar een uiteenvallende samenleving.De snelle, constant veranderlijke virtuele wereld versus de analoge wereld die terug naar de basics grijpt zonder de verworven kennis te verwerpen. Het project zal zich manifesteren in een specifiek genre binnen de architectuur.Als uitgangspunt wordt gekeken naar de utopische architectuur en megastructures van de radicals uit de jaren ’60. De kracht van de concepten van toen ligt vooral in het feit dat ze (mede door de beeldende kwaliteiten) ook vandaag nog steeds tot de verbeelding spreken. Ze laten ons fantaseren over een andere toekomst. Het waren geen holle concepten, ook al zijn de ideeën nooit uitgevoerd, ze hebben de architectuur zoals we ze vandaag kennen mee gevormd en beïnvloed. Binnen de werkmethodiek van de avant-gardisten is het de bedoeling zelf een visie op de toekomst te ontwerpen die is gebaseerd op de problemen die we vandaag kennen. Daarin zullen de nieuwe media, de relatie tussen virtualiteit vs realiteit en duurzaamheid een belangrijke rol spelen.Out-of-scale werken wordt de norm. We komen los van een vaste site en ontwerpen in een blank-space. Het ontwerp zal dan worden getoetst aan verschillende scenario’s en theorieën. Het utopisch beeld gaat niet uit van een mogelijke toekomst, maar van een ideaalbeeld van de toekomst. Omdat het gaat over een utopisch beeld is het in se gedoemd om te falen.De bedoeling is het ontwerpen van toekomstvisie die een reactie is op de samenleving van vandaag. De situatie waarin de steden de vraag van de markt slaafs volgen en de urban planning wordt overgenomen door de projectontwikkelaars. Individueel-collectief / Locaal-globaal / explosieve groei mensen / groeiende sociale ongelijkheid / Grondstoffentekort / Ecosystemen / nieuwe technologie zijn punten die moeten worden onderzocht.De realiteit van de stad in de 21ste eeuw omzetten in een utopie van de stad in de volgende eeuw.